Luyện nghe bài hát Eltse Grins Foarby (+dutch Translation)

It read beskynt de greiden, de jn oer de mar
Dr stean se mei har en hy sjocht noch ris nei har
Se stean foar harren hutte, fan plen, en reid
Syn hn leit op har skurte, hy wurdt mei koarten
It jier hast fyftjin hndert, feroare
Se lije der net nder, se fiele frij
Der is wol wat geande, hy moat soms op oorlochspaad
Mar wr't se eins foar steane, no dat wurdt er nea
Dochs ha se neat te kleien en al hawwe se gjin
It iten dat se is de rykdom fan it fjild
It hast fyftjin hndert, in nije hearskippij
Se bge der net nder, se bliuwe frij

De sinne al ieuwen oer s ln
de iere moarn, eltse dei opnij
De wyn hellet noch alle oan
Giet fan ln nei ln, eltse foarby
It beskynt it kampke, de jn falt oer de std
Dr in lyts famke, noch in skoftsje, aanst op bd
Se jeuzelt hndert t, de taal mem har bybrocht hat
Har ropt troch it rt dat se nei binnen komme moat
It no hast twa tzen, Europa dat wurdt nij
It famke en dnset en laket dan nei my


Dutch
Het rood beschijnt het weiland, de valt over het meer
staan ze met hun beiden en hij kijkt nog eens naar haar
Ze voor hun hut, van pollen, leem en riet
Zijn hand in haar schoot, hij wordt binnenkort vader
Het haast vijftienhonderd, veranderde maatschappij
Ze lijden er niet onder, ze zich vrij
Er is vaak wel wat aan de hand, hij soms op oorlogspad
Maar waar ze eigenlijk voor staan, nou dat wordt hij gewaar
Toch hebben ze niets te klagen en al ze geen geld
Het dat ze krijgen is de rijkdom van het veld
Het jaar haast vijftienhonderd, een heerschappij
Ze buigen er niet onder, ze altijd vrij

De zon schijnt al eeuwen ons land
Brengt de morgen, elke dag opnieuw
De haalt nog alle dagen aan
Gaat van land naar land, elke grens
Het rood beschijnt het wijkje, de valt over de stad
Er een klein meisje, nog een poosje, zometeen op bed
Ze brabbelt honderduit, de taal die moeder haar heeft
Haar vader roept door het raam dat ze naar binnen moet
Het jaar nu tweeduizend, Europa dat wordt nieuw
Het meisje zingt en en lacht dan naar mij